سوره الفيل مكّى و به اتّفاق پنج آيه است . فضيلت آن : در حديث ابى بن كعب است كه هر كس آن را قرائت كند خدا او را در دوران زندگيش در دنيا از مسخ شدن و مبتلاء شدن به افترا و تهمت عافيت بخشد . ابو بصير از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السلام روايت كرده كه فرمود كسى كه در نماز واجبش سوره فيل ، ا لم تر كيف فعل ربك باصحاب الفيل ، را بخواند ، بنفع او گواهى و شهادت دهد در روز قيامت هر زمين و هر كوه و هر ريك به اينكه او از نمازگذاران است و در روز قيامت منادى صدا مىكند راست گفتيد بر بندهء من ، قبول كردم و پذيرفتم شهادت شما را براى او داخل كنيد بنده مرا به بهشت و او را محاسبه نكنيد زيرا كه او از كسانيست كه من دوست دارم او را و دوست دارم عمل او را و كسى كه زياد بخواند سوره لايلاف قريش را خدا او را در روز قيامت بر مركبى از مركبهاى بهشتى ، بر انگيزاند تا بنشيند بر سفره‌هاى نور در روز قيامت . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : خداوند در آن سوره ياد كرد آنچه را كه مهيّا ساخته بود از عذاب براى كسى كه از مردم عيبجويى كند و از آنها غيبت نموده و اعتماد به دنيا نمايد ، و در اين سوره بيان كرد آنچه را با اصحاب فيل نموده و فرمود :